• Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • YouTube Social  Icon
  • Instagram Social Icon

PROJET 

 

Դեպի Ֆրանսիա

 

Համայնատարած գիշերի փեշերն ինկեր են լըռին,
Արևեն արբած Միջերկրականի հոլանի մեջքին.
Զերդ բոլորաձև, գըմբեթ տաճարի, երկինքն աստղածիր,
Իջեր է ահա ծովուն վրա հորիզոնն անծիր։

Զեփյուռ մը թեթև կը ժողվե ջուրին բույրերն աղեհամ
Ու կը սըրըսկե մազերուս, դեմքիս վրա հարաժամ․․․
Երկաթ կողերը խըրած ջրերու գաղջ ծալքերուն մեջ,
Նավը լուսավառ՝ կը ճեղքե մութին խավերն անընդմեջ։

Եվ ինչպես նավու միշտ դեպի առաջ սըլացքեն բըխած,
Ծովու գիշերին խորին, համասփյուռ խորհուրդեն գերված,
Ձըրերը փրփրուն խելագար վազքով դեպ ետ կը հոսին՝
Միտքըս այնպես ետ և հոգիս աջաջ կերթա տենդագին։

Ետիս եմ թողած բընությամբ սընած մանկությունս արև,
Եվ թշվառությամբ, զրկանքով հյուսված որբությունն իմ սև.
Դեռ պատանի մ՚եմ թղթի և գրքի երազեն գինով,
Կ՚երթամ հասուննալ գիտակցության ու կյանքի վաստակով։

Բաղձանքս անհուն Է և նշման ծովուն այս անծայրածիր,
Անմեկնելի է՝ ինչպես խավարին խորհուրգն անհարիր․․․
Կ՚ըղձամ ըմբոշխնել լույսն իմաստության, արվեստի գինին,
Եվ խլել կյանքի մեծ պայքարին մեջ դափնիներ անգին․․․

 

 

Միսաք Մանուշեան

 

1924-25

 

 © JAF PARIS site officiel 2015     mentions légales

ԺԱՖ-Ի ՆՈՐՈՒԹԻՒՆՆԵՐԷՆ ՏԵՂԵԱԿ ԸԼԼԱԼՈՒ ՀԱՄԱՐ

HAUT.png